Danique de Zeeuw

Het volgen van mijn droom

‘Just because you know my name doesnt mean you know my story’

Al sinds jonge leeftijd ben ik in contact met paarden. Ik begon op mijn 9e met paardrijden op de manege. Niks voor mij! Toen ik 11 jaar was kreeg ik mijn eerste eigen pony, Charmier en verhuisde haar een jaar later naar waar nu Het Paardenparadijs is. Na jaren lang privéles, pieken en dalen in haar gedrag werd Charmier ziek. Van kleine kwaaltjes tot uiteindelijk chronische hoefbevangenheid. Mijn paard was niet gelukkig, ik begreep haar niet en regelmatig was ik met haar in gevecht. Op mijn 21ste ging ik opzoek naar een manier om haar beter te leren begrijpen. Het begin van mijn ontdekkingsreis naar bewuste verbinding zonder dwang. Ik heb veel indrukken opgedaan in deze periode. Verschillende trainingsmethodes binnen de Natural Horsemanship kwamen voorbij. Maar geen van allen klopte voor mij. Ik zag veel handelingen die niet in overeenstemming waren met wat er van het paard werd verwacht, te veel techniek en trucjes. Bitloos en in ‘vrijheid’ werken word steeds populairder (gelukkig!) Maar nog te vaak is de onderliggende boodschap ‘kijk hoe gebroken mijn paard is’, of ‘kijk hoe goed mijn paard mij gehoorzaamd’. Toen ik in 2014 begon aan mijn zoveelste instructeuropleiding eindigde mijn zoektocht. Bij Terra Natura, School of Essence and Authentic Balance vond ik eindelijk mijn weg. Ik ontdekte de kracht van mijn zachtheid en de positieve invloed van een stabiele staat van zijn. Ik maakte de docenten opleiding af, volgde hierna nog een 5e graads specialisatie jaartraject in het gymnastiserend rijden en begon daarna aan het volgen en realiseren van mijn eigen droom; Mijn PaddockParadise. Mijn Charmier overleed aan het begin van mijn reis, na 10 jaar samen zijn op mijn 21ste . Ik draag haar en de wijze lessen die ik bij Terra Natura van Djesse leerde als inspiratiebron mee in mijn hart.

Visie

Het gaat voor mij niet om perfectie, om scores, lintjes, trainen voor de win of prestaties. Het gaat om samenwerking, authenticiteit, de rust en harmonie die je kunt voelen in bepaalde momenten van je training. Bij mijn paarden ervaar ik geen ‘slechte’ (trainings)momenten. Ieder moment met hun is mooi op zijn eigen manier. In ieder moment ligt een kans om te leren. Het kost voor sommigen tijd en moeite om het perspectief hierover te kunnen veranderen. Het mooie te zien in ieder moment, waardering te hebben voor alles wat je paard je aanbied ook al is het alleen al hun aanwezigheid die dag. Als je deze mindshift kunt maken zul je ook het leven om je heen op een hele andere manier ervaren. Dan zullen zelfs de lange dagen waarop je zwetend mest staat te scheppen, bedolven onder het stof terwijl je aan het haasten bent om het vuil onder je laarzen vandaan te schoppen om op tijd thuis te kunnen zijn om eten klaar te maken een perfect fotomoment waard zijn.

 

Missie

‘Het samen brengen van alle werelden, het creëren van een gezonde balans en de liefde voor bewegen terug krijgen’

In een maatschappij waar we worden gedreven door logica zien we zo vaak af van ons gevoel, ons vermogen om te kunnen begrijpen wat onbegrijpelijk lijkt. Iedereen is geboren met sensitiviteit in zich en zelfs na dit jaren op zij te hebben gezet kun je de toegang altijd terug vinden. Luister, ben aandachtig en aanwezig. Vertrouw op je intuïtie. Je doorziet meer dan je denkt. Voor mij is het werken met paarden telkens weer een proces waarin je leert om je intuïtie en gevoel te blenden met moderne logica, techniek en de strakke vorm van het dagelijkse leven. Paarden herinneren ons er constant aan om te luisteren naar ons hart, dat het niet gaat om het kiezen van een kant, het één zijn of het ander. Het gaat voor mij om het creëren van een gezonde balans. Het mooie uit alle werelden en disciplines samen brengen.

Hoe meer tijd je met je paard doorbrengt, hoe duidelijker het word wat hun voorkeuren zijn. Deze voorkeuren kunnen veranderen met de tijd. Soms vergeten we dit. Net zoals in de relaties met onze partners en vriendschappen groeien en veranderen voorkeuren. Flexibel en begripvol zijn is enorm belangrijk! Hier mee laten we zien dat we luisteren, onze paarden waarderen, en dat we graag met ze werken. De liefde voor bewegen en het verlangen om creatief te zijn zal terug komen. Een paard dat écht kan genieten tijdens het trainen, spelen, onderzoeken en creëren zal hier werkelijk, vrijwillig en met plezier aan willen deelnemen. Een sprankeling die je gaat zien in hun ogen, een lichtheid in de manier waarop ze zichzelf gaan bewegen en een openheid in hoe ze je tegemoet gaan komen tijdens het werk. Dit is niet iets wat je specifiek kunt trainen. Het is het transformeren van de energie. Deze moet authentiek zijn en komen van binnen uit. Helaas ontmoet ik maar weinig paarden die deze sprankel en trots in zichzelf met gemak kunnen ontgrendelen, zelfs te veel paarden (en mensen) die deze compleet kwijt zijn. In de afgelopen jaren en nu nog steeds, leer ik met mijn eigen paarden steeds beter hoe ik deze sprankeling kan ontsluiten. Het is zeker nog niet tijdens iedere sessie stellig aanwezig, maar de momenten waarop we het samen vinden zijn niet in woorden te omschrijven en betekenen de wereld voor mij. Een moment wat je alleen kunt delen met je paard. Mijn wens is dat iedereen dit ooit eens mag ervaren.